تبلیغات
مترجم زبان

زبان عبری

زبان عبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عبری

(به عبری: עִבְרִית) (به لاتین: 'Ivrit) 

تلفظ: [ʔivˈrit] (استاندارد اسرائیل), [ʕivˈɾiːt] (استاندارد اسرائیل (سفاردی)), [ʕivˈriːθ] (شرقی[ˈivʀis] (اشکنازی)
گویشگاه‌ها: اسرائیل
جهان (به عنوان زبان دینی برای یهودیان)


شمار گویشوران:
خانواده: آفریقایی-آسیایی
سامی
سامی غربی
   سامی مرکزی
    سامی شمال غربی
     کنعانی
      عبری 
سیستم نوشتاری: الفبای عبری 
زبان رسمی
زبان رسمی در: Flag of Israel.svg اسرائیل
مرجع رسمی: فرهنگستان زبان عبری اسرائیل
האקדמיה ללשון העברית((به لاتین: HaAqademia LaLashon Ha‘Ivrit))
کد زبان
ISO 639-1: he
ISO 639-2: heb
ISO 639-3: either:
heb – عبری جدید
hbo – عبری قدیم

زبان عبری (עברית تلفظ: ایوْریت)، عضوی از شاخه زبان‌های سامی است. و با زبان‌های عربی و آرامی هم خانواده‌است. حدود ۷ میلیون نفر که به طور عمده در کشور اسرائیل، در ایالات متحده آمریکا و جوامع یهودی در سراسر جهان به زبان عبری جدید تکلم می‌کنند. به علت اینکه بیشتر ساکنین اسرائیل را مهاجرین تشکیل می‌دهند، زبان عبری جدید برای بخش قابل توجهی از ساکنین این کشور زبان دوم بشمار می‌آید. این زبان در کنار زبان عربی، یکی از زبانهای رسمی کشور اسرائیل است. همچنین بسیاری از دعاها و نیایشهای یهودیان در سراسر دنیا به زبان عبری کلاسیک است.

لهجه‌ها [ویرایش]

فارسی لهجه سفاردی در اسرائیل به کار می‌رود.

الفبای عبری [ویرایش]

نوشتار اصلی: الفبای عبری


الفبای عبری از ۲۲222 حرف تشکیل شده‌است. صداهای زیر شیوه تلفظ حروف زبان عبری هستند:

اَلِف - بِیت – گیمل – دالِت – هِ – واو – زَین – خِت – تِت – یُد – کاف – لَمِد – مِم – نون – سَمِخ – عَین – پِه - زادی – کُف – رِش – شین – تاو

زبان عربی

زبان عربی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عربی  

Arabic albayancalligraphy.svg 
تلفظ: [alːuʁʌtul‿ʕʌrabijːatu]
گویشگاه‌ها: — 
منطقه:


شمار گویشوران:
خانواده: آفریقایی-آسیایی
عربی
 
زبان رسمی
زبان رسمی در: Flag of Algeria.svg الجزایر
Flag of Bahrain.svg بحرین
Flag of the Comoros.svg کومور
Flag of Chad.svg چاد
Flag of Djibouti.svg جیبوتی
Flag of Egypt.svg مصر
Flag of Eritrea.svg اریتره
Flag of Iraq.svg عراق
Flag of Jordan.svg اردن
Flag of Kuwait.svg کویت
Flag of Lebanon.svg لبنان
Flag of Libya.svg لیبی
Flag of Mauritania.svg موریتانی
Flag of Morocco.svg مراکش
Flag of Oman.svg عمان
Flag of Palestine.svg فلسطین
Flag of Qatar.svg قطر
Flag of Saudi Arabia.svg عربستان سعودی
Flag of Somalia.svg سومالی
Flag of Sudan.svg سودان
Flag of Syria.svg سوریه
Flag of Tunisia.svg تونس
Flag of the United Arab Emirates.svg امارات متحده عربی
Flag of the Sahrawi Arab Democratic Republic.svg صحرای غربی
Flag of Yemen.svg یمن
مرجع رسمی: No official regulation
کد زبان
ISO 639-1: هیچ
ISO 639-2:
ISO 639-3:

زبان عَرَبی (زبان عربی:اللغة العربیة)، بزرگ‌ترین عضو از شاخه زبان‌های سامی است. و با زبان‌های عبری و آرامی هم‌خانواده‌است.این زبان دارای ۴۲ زمان می‌باشد که ۱۴ تای آن گذشته و ۱۴ تای دیگر کنونین و۱۴ تای بعد از آن آینده می‌باشد. زبان عربی یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است.


عرب‌ها این زبان را «لغة الضاد» نیز می‌نامند زیرا تنها زبانی است که دارای ضاد صامت است. (در زبان آلبانیایی پس از پذیرش اسلام و نفوذ زبان عربی، حرف ضاد وارد آن شد.)

محتویات

 [نهفتن

شمار گویشوران [ویرایش]

شمار کسانی که عربی را همچون زبان مادری به کار می‌برند ۱۷۴ تا ۴۴۲ میلیون تن است. عربی زبان رسمی ۲۵ کشور است که کل جمعیت آن‌ها نیز براساس آمار سیا ۳۲۹ میلیون تن است.[۱]

گویش‌ها و لهجه‌ها [ویرایش]

پرچم اتحادیه عرب، برای زبان عربی مورد به‌کارگیری قرار می‌گیرد.

محدودهٔ جغرافیایی را که گویشوران زبان عربی در آن اکثریت را دارند جهان عرب می‌نامند که شامل بیش از ۲۰ کشور می‌شود که از خاورمیانه آغاز شده و تا آفریقای شمال غربی ادامه می‌یابد.

زبان عربی شمار فراوانی از گویش‌ها و لهجه‌های گوناگون را در بر می‌گیرد که به طور کلی به سه بخش تقسیم می‌شود:

  • عربی کلاسیک یا قرآنی(اللغة العربیة الفصحی)،
  • عربی استاندارد یا شیوا و یا کتابی
  • عربی محاوره‌ای یا جلفی و یا دارجة(اللهجة العامیة)

در تمام کشورهای عربی لهجه استاندارد جهت تدریس در مدارس و تألیف کتاب‌ها و جراید به کار برده می‌شود.

اما هر بخشی از جهان عرب، گویش محلی ویژه خود را دارد که گاه تفاوت‌های میان آنها به اندازه‌ای است که عرب‌ها مجبور به سخنوری به عربی کتابی با هم می‌شوند. دلیل شمار فراوان گویش‌ها و لهجه‌ها در زبان عربی را تأثیر زبان‌های پیشین موجود در آن بخش‌ها پیش از چیرگی زبان عربی بر آن منطقه‌ها دانسته‌اند. در حالت کلی عربی محاوره‌ای را به دو بخش خاورمیانه‌ای و مغربی تقسیم می‌کنند اما به طور دقیق‌تر عربی دارای ۴ گویش زیر است که هر کدام خود دارای لهجه‌های فراوانی است.

از این میان عربی مصری به عنوان گویش محاوره‌ای زبان دوم مشترک میان همه عرب زبانان به کار می‌رود. و دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع عربی به این گویش است.

تفاوت لهجه‌ها در گویش‌های عامیانه زبان عربی در واژگان، دستور زبان و شیوه آوایِش واژه‌ها به چشم می‌خورد.

بیشترین تفاوت‌ها بین گویش‌های غرب و شرق کشورهای عرب زبان وجود دارد برای نمونه‌(کویتی و مراکشی)

در تفاوت‌های مربوط به چگونگی آوایِش می‌توان به چگونگی آوایِش حرف /ق/ اشاره نمود که در لهجه بادیه‌نشینان و عراقی‌ها /گ/، در لهجه مصری و سوریه /ء/ و در لهجه فلسطینی /ک/ تلفظ می‌شود. ویا چگونگی تلفظ /ج/ که در لهجه مصری /گ/ آوایِش می‌شود مانند الجمهوریة => الگمهوریة و در لهجه لبنانی این حرف نزدیک به /ژ/ آوایِش می‌گردد.


پراکنش گویش‌های عربی در جهان عرب.

تأثیر زبان عربی بر دیگر زبان‌ها [ویرایش]

زبان عربی بر بسیاری از زبان‌های جهان تاثیر گذاشته‌است، این تاثیر بیشتر بر زبان‌هایی بوده‌است که زمانی در حوزه قلمروی سرزمین‌گشایی‌های عرب‌ها بکار برده می‌شده‌اند، زبان‌های اردو، فارسی و ترکی بسیاری از واژگان امروزی خود را از زبان عربی گرفته‌اند. زبان‌های امروزی اروپا شماری از واژه‌های علمی و فلسفی خود را از عربی گرفته‌اند؛ برای نمونه، واژه algebra برگرفته از واژه «الجبر» عربی است. این زبان بر دستور زبان و واژگان زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی هم تاثیر نهاده‌است، زبان‌های مالتی و هندی هم واژه‌های بسیاری از عربی دارند، هندی افزون بر واژگان، چندین حرف ویژه عربی را نیز به کار می‌برد.

تأثیر زبان‌های دیگر بر زبان عربی [ویرایش]

از این میان می‌توان به تأثیر زبان‌های پارسی، عبری، اکدی و رومی بر آن اشاره کرد، حتی در نوشتار قرآن چنین واژه‌هایی یافت می‌شوند هر چند که زبان عربی بنا بر ویژگی نهادین خود که واژه‌ها در آن گردانِش (صرف) می‌شوند چهره وام‌واژه‌ها را چنان دگرگون می‌نماید که شناسایی ریشه آن بسیار دشوار می‌گردد. برای نمونه واژه عربی «جلاب» بر وزن «فعال» برگرفته از واژه فارسی «گلاب» است [۲]

از زبان پارسی [ویرایش]

زبان عربی اشتقاقی‏ است، بدین معنی که‏ عرب‏‌زبانان از الگوهای افعال، تفعیل، مفاعله، استفعال و.... بهره می‌برند و با ریختن ریشه واژه در این الگوها که «باب» نامیده می‌شوند، واژه می‌سازند. در عربی همین روش را برای ریشه‌های واژه‌های پارسی هم به کار می‌برند. برای نمونه از واژه فارسی زمان، مشتق‌هایی مانند ازمنه، مزمن و زمن ساخته شده‌است که شناسایی ریشه آن را دشوار می‌کند.[۳] برای نمونه‌ای دیگر می‌توان واژه «مورَخ» را نام برد. این واژه به معمی تعیین زمان رویدادها است و در قرآن و عربی پیش از اسلام نبوده و ریشه عربی ندارد. به باور برخی زبان‌شناسان، عرب‌ها «ماه رخ» پارسی (که شکل‌های گوناگون ماه در هر روز را نشان می‌دهد) را، ماروخ گفته‌اند و از آن مورخ و تاریخ را برگرفته‌اند [۴]،[۵] و [۶].

عرب‌ها شمار زیادی از واژه‌های فارسی را برابر گویش خود تغییر دادند و شماری از همین واژه‌ها به‌وسیلهٔ ایشان و کارگزاران ایرانیِ آنها به فارسی وارد شد. چند نمونه از این گروه واژه‌های «فیل»، «فردوس»، «ابریق»، «قهستان» و «کنز» هستند که به ترتیب از واژه‌های فارسی «پیل»، «پردیس»، «آبریز»، «کوهستان» و «گنج» ساخته شده‌اند. عربی سازی شمار دیگری از واژه‌های فارسی و راه یافتن آنها به فارسی از الگوی پیچیده‌تری پیروی می‌کند[۷]. یک نمونه واژهٔ «جنحه» است که در فارسی کنونی کاربرد حقوقی دارد. این واژه از مفرد کردن واژهٔ «جُناح» ساخته شده‌است، اما «جناح» خود عربی شدهٔ واژهٔ فارسی «گناه» است [۸]. واژگانی مانند «بهلوان» (پهلوان) و «مهرجان» (بر گرفته از مهرگان که برای هرگونه جشن بکار می‌رود) در عربی نیز برگرفته از واژگان فارسی هستند [۹] واژه‌هایی مانند برنامه (برنامج)، فیروز، تنور، خندق، قناة، قلعة (کلات)، منجنیق، اسفناج، دیوان، برزخ، بلبل، حنا، یاسمین، سرو، عدس، شهی، آجر، گچ (به عربی جص)، خنجر (برگرفته از واژه خونگر)، طربوش (بر گرفته از سرپوش) از پارسی گرفته شده‌اند [۱۰] به قرآن نیز واژگان پارسی فراوانی راه یافته‌است [۱۱] که از این دید پر نفوذترین زبان بر ادبیات قرآنی انگاشته می‌شود: دین، سراج (برگرفته از چراغ)، جند، سجیل (بر گرفته از سنگ‌گل)، نمارق (جمع واژه نرمک ایرانی به معنی بالش)، وزیر (از وَچیر پهلوی)، مسک (از مشک پهلوی)، عفریت (از آفرید) [۱۲]، [۱۳]، [۱۴]، [۱۵]، [۱۶]. از دیگر واژهه‌هایی که از پارسی به عربی رفته‌اند می‌توان به: هندسه (برگرفته از اندازه / هَنداچک)، محراب (برگرفته از مهراب) و مسجد (برگرفته از مَزگت) اشاره کرد [۱۷].

از زبان‌های دیگر [ویرایش]

افزون بر پارسی، زبان عربی از زبان‌های دیگری نیز بسیار وام گرفته‌است. به این وام‌واژه‌ها «معجمات» می‌گویند [۱۸]. برای نمونه واژه «کتاب» ریشه اکدی دارد و همراه با قرآن به عربی اندرآمده‌است [۱۹] و [۲۰]. در دو سده گذشته نیز واژگان فراوانی از زبان‌های اروپایی به عربی راه یافته‌اند. برای نمونه «تکنولوژی» که گفته می‌شود «التکنولوجیه» و یا در سیاست (مانند: الإمبریالیة، الإیدیولوجیا...)، یا هنر و ادبیات (مانند: رومانسیة، فلسفة، فلم (فیلم)، سیناریو (سناریو)...) و یا صنعت و تکنولوژی (مانند: باص، رادیو، ورشه - تلیفون، تلفزیون، کمبیوتر...).

جستارهای وابسته [ویرایش]


پانویس و منابع [ویرایش]

  • حج‍ازی، محمود فه‍می، «زبان‌شناسی عربی‌: درآمدی تاریخی - تطبیقی در پرتو فرهنگ و زبانه‍ای سامی»، ته‍ران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانش‍گاه‌ه‍ا، شرکت به‌نش‍ر، ۱۳۷۹.
  1. سه فهرست، اثنولوگ، انکارتا، . 2006. Retrieved on 2007-02-18.
  2. آذرتاش آذرنوش. راههای نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان تازی (پیش از اسلام). انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۵۴.
  3. علوی مقدم، سید محمد: زبان و ادبیات فارسی: «وجود چند واژه بیگانه به زبان فارسی گزندی وارد نمی‌سازد». در: مجله «حافظ»، نیمه دوم مرداد ۱۳۸۵ - شماره ۳۳. (از صفحه ۴۶ تا ۴۹).
  4. آذرتاش آذرنوش. راههای نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان تازی (پیش از اسلام). انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۵۴.
  5. أبو طاهر الشیرازی الفیروزآبادی. القاموس المحیط والقابوس الوسیط لما ذهب من کلام العرب شمامیط. طبعة دار الفکر بالقاهرة، ۱۹۷۲م.
  6. بطرس بستانی. محیط المحیط: قاموس مطوّل للّغة العربیة. طبع فی بیروت، ۱۸۶۹م.
  7. محمد عجم. «اهمیت زبان فارسی در عصر دهکده جهانی». همشهری آنلاین، چهارشنبه ۴ مهر ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۵ دی ۱۳۹۰.
  8. المطران أَدَّی شِیر. الألفـاظ الفارسیـة المعـربة. طبعة دار العرب للبستانی القاهرة الطبعة الثانیة، ۱۹۸۷.
  9. محمدعلی امام شوشتری. فرهنگ واژه‌های فارسی در زبان عربی. انتشارات انجمن آثار ملی، ۱۳۴۷.
  10. توردی بردی یوا، (برگردان رضا مرادی غیاث آبادی). دیرینگی زبان فارسی و تأثیر آن بر ادبیات عربی دوره جاهلیت. پژوهش‌های ایرانی، ۱۳۸۰. ۵۳ تا ۵۹.
  11. محمد عجم. «آیا در قرآن کلمات غیر عربی وجود دارد». سایت آفتاب، ۲۴ خرداد ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۵دی ۱۳۹۰.
  12. محمد التونجی. معجم المعربات الفارسیة: منذ بواکیر العصر الحاضر. مکتبة لبنان ناشرون، بیروت، ۱۹۹۸.
  13. جلال الدین السیوطی (برگردان محمدجعفر اسلامی)؛. ریشه یابی واژه‌ها در قرآن. شرکت سهامی انتشار، ۱۳۶۲.
  14. آرتور جفری(برگردان فریدون بدره‌ای). واژه‌های دخیل در قرآن مجید. توس، ۱۳۸۸.
  15. حبیب الله نوبخت. دیوان دین در تفسیر قرآن مبین. چاپخانه وزارت اطلاعات و جهانگردی، ۱۳۵۳.
  16. جلال الدین السیوطی. المهذب فیما وقع فی القرآن من المعرب. مکتبة مشکاة الاسلامیة، ۱۹۹۹.
  17. أبو منصور الجوالیقی. المعرب من الکلام الأعجمی علی حروف المعجم. طبعة القاهرة، ۱۹۶۹م.
  18. سعید خوری شرتونی. اقرب الموارد فی فُصح العربیة والشوارد. منشورات مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، ۱۴۰۳ ه. ق.
  19. حلام الجیلالی. الأثیــــل والدخیــــل فــی معاجمنــا العربیـــــة. مکتبة علوم اللغة العربیة؛ طَبعَةُ دارِ ابنِ حَزمٍ، ۲۰۰۳م.
  20. شهاب الدین أحمد الخفاجی. شفاء الغلیل فیما فی کلام العرب من الدخیل. طبعة المطبعة الوهبیة مصر، ۱۳۸۳ ه. ق.


زبان فارسی

Farsi.svg 

فارسی (دری و تاجیکی)[۲] یکی از زبان‌های هندواروپایی در شاخهٔ زبان‌های ایرانی جنوب غربی است که در کشورهای ایران، افغانستان[۳]، تاجیکستان[۴] و ازبکستان[۵] به آن سخن می‌گویند. فارسی زبان رسمی کشورهای ایران و تاجیکستان و یکی از دو زبان رسمی افغانستان (در کنار زبان پشتو) است.

در ایران زبان نخست بیش از ۴۰ میلیون تن فارسی است (بین ۵۸٪ تا ۷۹٪).[۶][۷] فارسی زبان نخست ۲۰ میلیون تن در افغانستان، ۵ میلیون تن در تاجیکستان[۸]، و در ازبکستان حدود ۷ میلیون است.[۹][۱۰] زبان فارسی گویش‌ورانی نیز در هند و پاکستان دارد (نگاه: زبان فارسی در شبه‌قاره هندوستان). با توجه به رسمی بودن زبان فارسی در ایران، افغانستان و تاجیکستان و تسلط گویشوران سایر زبان‌ها بدان به عنوان زبان دوم روی هم‌رفته می‌توان شمار فارسی‌گویان جهان را حدود ۱۱۰ میلیون تن برآورد کرد.

گرچه فارسی اکنون زبان رسمی پاکستان نیست، پیش از استعمار انگلیس و در زمان امپراتوری مغول (به فرمان اکبرشاه)، زبان رسمی و فرهنگی شبه‌قاره هند بوده است. زبان رسمی کنونی پاکستان (اردو)، که «اسلامی‌شده»ی زبان هندی است، بسیار تحت تأثیر فارسی بوده‌است و واژه‌های فارسی بسیاری دارد. به خاطر تأثیر بسیار زیاد زبان فارسی در پاکستان، بنیان‌گذاران این کشور تصمیم گرفتند که سرود ملی پاکستان به زبان فارسی باشد. منبع: ویکی پدیا

پانویس:

  1. ↑ Top 30 Language Spoken in the World by Number of Speakers
  2. ↑ زبان فارسی در افغانستان توسط تاجیک‌ها و دیگر اقوام فارسی‌زبان و پشتو زبان‌ها "فارسی" خوانده می‌شود و "دری" واژه‌ای‌ است که توسط حکومت کاربرد دارد. (دانشنامه ایرانیکا، "v. Languages"، "AFGHANISTAN"، زبان: انگلیسی، بازیابی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۰)
  3. ↑ CIA - The World Factbook
  4. ↑ CIA - The World Factbook
  5. ↑ CIA - The World Factbook
  6. ↑ CIA factbook
  7. ↑ Iranica.de
  8. ↑ ۸۰٪ از جمعیت ۷ میلیونی این کشور: منبع
  9. ↑ Carlson, "Uzbekistan: Ethnic Composition and Discriminations", Harvard University, August 2003 }}
  10. ↑ The Tajiks of Uzbekistan, Central Asian Survey (1996), 15(2), 213-216

زبان فرانسوی

زبان فرانسوی یکی از زبان‌های رومی است که به وسیلهٔ ۱۳۶ میلیون نفر در سراسر جهان به عنوان زبان مادری گویش می‌گردد.[۱][۲] درحدود ۱۹۰ میلیون نفر، فرانسوی را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند،[۳] و ۲۰۰ میلیون نفر دیگر هم آن را به عنون یک زبان دوم اکتسابی استفاده می‌کنند.[۴] اجتماعات گویش‌کننده به فرانسوی در ۵۷ کشور و قلمرو حضور دارند.[۵] اکثر گویش‌کنندگان بومی این زبان در فرانسه‌اند، که مبدأ این زبان است. بقیهٔ گویش‌کنندگان به طور عمده در کانادا، به‌ویژه کبک، نیو برانزویک و اونتاریو و نیز بلژیک، سوییس، لوکزامبورگ و مناطقی در ایالت مین آمریکا و.[۶] لوییزیانا حضور دارند.[۷] بیشتر افرادی که فرانسه، زبان دوم آن‌هاست در آفریقای فرانسوی‌زبان[۸] زندگی می‌کنند، که با تردید می‌توان گفت تعداد آن‌ها از گویندگان بومی بیشتر گشته است.[۹]

فرانسوی یک زیرشاخه از زبان لاتین امپراتوری روم است، هم‌چنان‌که زبان‌های ملی مانند ایتالیایی، پرتغالی، اسپانیایی، رومانیایی و زبان‌های در اقلیت از اوکسیتان تا ناپلی و ... چنین هستند. با این وجود نزدیک‌ترین زبان‌های وابسته به آن، زبان‌های langues d'oïl و French-based creole می‌باشد.

زبان فرانسوی، زبان رسمی ۲۹ کشور است، که بیشتر آن‌ها در فرانسوی به La Francophonie، اجتماع کشورهای گویش‌کنندهٔ فرانسوی، معروف‌اند. هم‌چنین یک زبان رسمی تمام دفاتر سازمان ملل و گسترهٔ وسیعی از سازمان‌های بین‌المللی است. طیق اطلاعات اتحادیهٔ اروپا، ۱۲۹ میلیون (یا ۲۶٪ کل جمعیت اتحادیه)، در ۲۷ عضو، به فرانسوی گویش می‌کنند که از میان آن‌ها، ۶۵ میلیون نفر گویش‌کنندگان بومی‌اند و ۶۹ میلیون نفر ادعا می‌کنند که آن را یا به عنوان زبان دوم یا یک زبان خارجی صحبت می‌کنند و از این لحاظ، فرانسوی در ردهٔ سوم بیشترین گویش‌کنندگان به عنوان زبان دوم قرار دارد (پس از انگلیسی و آلمانی). بیست درصد از اروپایی‌های غیر Francophone، قادر به گویش فرانسوی‌اند که تقریباً برابر ۱۴۵٬۶ میلیون نفرند.[۱۰] به علاوه، پیش از میانهٔ قرن ۲۰، فرانسوی به عنوان زبان سرآمد دیپلماسی در بین اروپاییان و نیروهای مستعمره و نیز به عنوان یک زبان بین‌المللی در میان طبقات تحصیل‌کردهٔ اروپا گویش می‌شد.

در نتیجهٔ جاه‌طلبی‌های استعماری از قرن ۱۷ تا ۲۰، فرانسه به امریکا، افریقا، پلی‌نزی، و حوزهٔ کارائیب معرفی شد.

  1. Estimation du nombre de francophones dans le monde en 2005. Tlfq.ulaval.ca. بازدید در تاریخ 2010-04-21.
  2. Francophonie. Jacques Leclerc. Tlfq.ulaval.ca.
  3. Most Widely Spoken Languages. .ignatius.edu. بازدید در تاریخ 2010-04-21.
  4. Lingue straniere - Francese | Licei Sperimentali G. A. Pujati. Liceipujati.it (در تاریخ 2010-04-16). بازدید در تاریخ 2010-04-21.
  5. Qu'est-ce que la Francophonie?. Université de Laval.
  6. Maine's French Communities FrancoMaine'.' Retrieved 2010-3-07.
  7. The Cajun language ''La Louisiane francaise'' Retrieved 2010-3-07. Louisiane.culture.fr (در تاریخ 2003-08-21).
  8. ↑ Francophone Africa
  9. (فرانسوی) La Francophonie dans le monde 2006–2007 published by the Organisation internationale de la Francophonie. Nathan, Paris, 2007.
  10. Why learn French. Cpfont.on.ca. بازدید در تاریخ 2010-04-21.

منبع: ویکی پدیا

زبان فنلاندی

زبانِ فَنلاندی (به فنلاندی: suomi، تلفظ: سوئُمی) زبانی است که ۹۲ درصد فنلاندی‌ها و اقلیت‌های فنلاندی در بیرون از فنلاند بدان سخن می‌گویند. همچنین این زبان زبان رسمی فنلاند و زبان رسمی اقلیت‌های زبانی فنلاندی در سوئد و نروژ می‌باشد.

فنلاندی از خانواده زبان‌های فین‌واوگری و از دید گونه‌شناسی میان زبان‌های صرفی و زبان‌های پیوندی جای می‌گیرد. در این زبان نام‌واژگان، صفت‌ها، ضمیرها، کارواژگان و شمارگان وابسته به نقششان در جمله صرف‌شده و تغییر می‌پذیرند. منبع: ویکی پدیا

زبان فیلیپینی

زبان فیلیپینی زبان ملی و رسمی کشور فیلیپین است. این زبان از سال ۱۹۸۷ در قانون اساسی فیلیپین به عنوان زبان رسمی این کشور برگزیده شد. فیلیپینی یک زبان استرونزیایی است که در عمل، نسخه‌ای استاندارد شده از زبان تاگالوگ به شمار می‌رود، هرچند که به طور قانونی از آن زبان تمایز داده می‌شود. گاهی این زبان به طور نادرست به‌عنوان نام عمومی برای همه زبان‌های فیلیپین به‌کار می‌رود که پس از دگرگونی‌ها، گاهی به عنوان گویش‌ها منتج می‌گردد. منبع: ویکی پدیا

زبان کرواتی

زبان کرواتی در کرواسی و در بخش‌هایی از بوسنی و هرزگوین بکار برده می‌شود. این زبان متعلق به زبانهای هندواروپایی است. همچنین تشابهاتی نیز با زبان فارسی و حتی فارسی باستان دارد. در این زبان واژه‌هایی وجود دارد که مشابه آن تنها در زبان فارسی یافت می‌شود. منبع: ویکی پدیا

ادامه مطلب

زبان کره‌ای

زبان کره‌ای (به کره‌ای: 한국어/조선말) زبان رسمی دو کشور کره شمالی و کره جنوبی است. کره‌ای همچنین یکی از دو زبان رسمی در منطقه خودمختار کره‌ای یانبیَن در کشور چین است. در حدود ۸۰ میلیون گویشور زبان کره‌ای همراه با گروه بزرگی در استرالیا، برزیل، کانادا، چین، ژاپن، ایالات متحده، جمهوری‌های شوروی سابق و اخیرا فیلیپین وجود دارند.

Korean consonants.svg

در مورد طبقه‌بندی زبان کره‌ای در گروه‌های زبانی، اختلاف نظر وجود دارد. برخی از زبان‌شناسان آن را در خانواده زبان‌های آلتایی قرار می‌دهند و برخی دیگر آن را زبانی تک‌خانواده به شمار می‌آورند. کره‌ای از لحاظ ساخت‌واژه (صرف)، یک زبان پیوندی و از لحاظ ترکیب جمله (نحو) جزو گونه زبانی «نهاد مفعول فعل» است. زبان کره‌ای همانند زبان‌های ژاپنی و ویتنامی، در خصوص وام‌واژه‌های چینی از این زبان تاثیر گرفته‌است.

واژه‌های اصیل کره‌ای در حدود ۳۵٪ واژگان این زبان را تشکیل می‌دهند، در حالی که در حدود ۶۰٪ واژگان زبان کره‌ای را واژه‌های «چینی-کره‌ای» (واژگان چینی یا واژگانی که ریشه چینی دارند) به خود اختصاص داده‌اند. ۵٪ باقیمانده، شامل وام‌واژه‌های دیگر زبان‌هاست که ۹۰٪ آنها از زبان انگلیسی وارد شده‌اند.

زبان کرئول هائیتی

زبان کریول یا زبان هائیتیایی، زبان مردم هائیتی می باشد که بر اساس زبان فرانسه و تعدادی از زبان های غرب آفریقاست.

زبان گالیسی

زبان گالیسی از زیر مجموعه‌های زبان‌های رومی یا زبان‌های لاتین (زبان‌های لاتین نو)، شاخه‌ای از زیرخانوادهٔ زبان‌های ایتالیک در خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی است. این زبان جزء زبان‌های ایبرو رومی غربی محسوب می‌شود و بیشتر متکملین آن در ناحیه گالیسیا از بخش‌های خود مختار اسپانیا واقع در شمال غربی این کشور زندگی می‌کنند. زبان گالیسی در قرن سیزدهم میلادی به عنوان زبان رسمی دربار اسپانیا معرفی شده بود، اما کم کم اهمیت و جایگاه خود را از دست داده و امروز تنها در منطقهٔ گالیسیا در مجاورت مرزهای شمالی پرتقال بدان مکالمه می‌شود. قانون اساسی ۱۹۸۷ اسپانیا زبان مزبور را به عنوان زبان رسمی این مناطق شناسایی نموده‌است و امروزه حدود ۷٪ جمعیت اسپانیا به این زبان صحبت می‌کنند. منبع: ویکی پدیا

زبان گجراتی

زبان گُجَراتی (به گجراتی: ગુજરાતી) زبانی هند و اروپائی رایج در ایالت گجرات هند. زبان گجراتی یکی از 22 زبان رسمی هند است که دارای متکلمین بیش از 46 میلیون در جهان است. به غیر از هند جمعیت قابل توجهی به این زبان در کشورهای پاکستان، کنیا، اوگاندا، و تانزانیا از این زبان به عنوان زبان اول خود استفاده می‌کنند.

گجراتی زبان مادری مهاتما گاندی "پدر هند" و محمدعلی جناح، "پدر پاکستان" بود. پارسیان هند، پس از مهاجرت از ایران به هندوستان با گذشت زمان زبان فارسی را فراموش کرده و امروزه به زبان گجراتی سخن می‌گویند. منبع: ویکی پدیا

زبان گرجی

زبان گرجی (ქართული ენა, بصورت آوایی kʰɑrtʰuli ɛna) در شمار زبان‌های قفقازی است.این زبان که زبان مادری بیشتر گرجیان جهان بشمار میرود در کشور گرجستان مقام زبان رسمی را دارد. منبع: ویکی پدیا

زبان لاتین

زبان لاتین زبانی از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی است که روزگاری در بخشی از اروپای کنونی صحبت می‌شد.شهری که مردمش به زبان لاتین صحبت می‌کردند لاتیوم نام داشت. اهمیت این زبان وقتی چند برابر گشت که به عنوان زبان رسمی امپراتوری روم مطرح گشت.اگر امپراطوری رم تشکیل نمی‌شد این زبان، در حد یک زبان محلی باقی می‌ماند.همچنین لاتین زبان رسمی کلیسا، خصوصا کلیسای کاتولیک است. تمامی سخنرانی‌ها و اشعار مسیحی به این زبان است. در چندین سال گذشته هم زبان لاتین بعنوان زبان عملی و دانشگاهی در دانشگاههای اروپا بکار می‌رفت.

امروزه همهٔ زبان‌های رومی (اسپانیولی، پرتغالی، فرانسوی، ایتالیایی، رومانیایی و...) از این زبان مشتق شده‌اند و بسیاری از کلمات در سایر زبان‌ها، بخصوص انگلیسی، از لاتین آمده‌اند.[نیازمند منبع] با گسترش دامنهٔ امپراتوری روم دامنهٔ استفاده کنندگان از این زبان افزایش یافت. زبان لاتین زبان مکاتبات سیاسی و علمی بوده‌است. منبع: ویکی پدیا

زبان لتونیایی

زبان لتونیایی یا زبان لاتویایی یا لِتونی (به لاتویایی:latviešu valoda) زبان رسمی کشور لتونی‌ است. ۱.۴ میلیون تن در لاتویا و نزدیک به ۱۵۰هزار تن در بیرون این کشور بدین زبان سخن می‌رانند.

لتونیایی یک زبان هندواروپایی و از شاخه خاوری زبان‌های بالتیک است. از زبان‌های بالتیک تنها زبان لتونیایی و زبان نزدیک به آن لیتوانیایی به‌جا مانده‌اند. هر چند دگرش میان واژگان این دو زبان، درک گویشوران این دو زبان را نسبت به زبان هم ناشدنی می‌سازد.

زبان لهستانی

لهِستانی زبان رسمی کشور لهستان است.این زبان از گروه زبان‌های هندواروپایی و زیرشاخه زبان‌های اسلاوی است.

لهستانی زبانی از دستهٔ اسلاوی غربی است.[۱] شمار گویشوران این زبان در لهستان بیش از ۳۶ میلیون و در سراسر جهان ۴۲٬۷۰۰٬۰۰۰ نفر است.[۲] منبع: ویکی پدیا

منابع:

 *** ابزار و امکانات سایت جهت ترجمه ***